संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

कुसुमः — रागविशेषः यः मेघरागस्य पुत्रः मन्यते।; "कुसुमः अपराह्णे गीयते।" (noun)

कुसुमः — एकः परिचरः ।; "कुसुमः अर्हतः षष्ठः परिचरः अस्ति" (noun)

कुसुमः — एकः राजपुत्रः ।; "कुसुमस्य उल्लेखः बौद्धसाहित्ये वर्तते" (noun)

इन्हें भी देखें : अगस्तिः, बकूलः, मधुपुष्पः, स्थिरकुसुमः, चिरपुष्पः; बकूलः, अगस्त्यः, वकवृक्षः, केसरः, केशरः, सिंहकेसरः, वरलब्धः, सीधुगन्धः, मुकूलः, मुकुलः, स्त्रीमुखमधुः, दोहलः, मधुपुष्पः, सुरभिः, भ्रमरानन्दः, स्थिरकुसुमः, शारदिकः, करकः, सीसंज्ञः, विशारदः, गूढपुष्यकः, धन्वी, मदनः, मद्यामोदः, चिरपुष्पः, करहाटकः, करहाटः, स्त्रीमुखमधुदोहदः, स्त्रीमुखमधुदोहलः, स्त्रीमुखपः, शीतगन्धा, धन्वः, सीधुगन्धः, करकः, केसरः, चिरपुष्पः, मुकुरः, दन्तधावनः; अतिच्छत्रः, अतिच्छत्रका, छत्राकम्, कन्दलीकुसुमः, छत्रकः, अहिच्छत्रकम्, पटोटजम्, पालघ्नः, भूमिकन्दकम्, भूमिकन्दरम्, भूमिछत्रम्; दर्भकुसुमः;