Monier–Williams
कूप् — {kūp} cl. 10. P. {kūpayati}, to be weak, weaken Dhātup. xxxv, 17
इन्हें भी देखें :
कूप्य;
अवकीलकः, रोधः, अवष्टम्भः;
सड़्गगकूपी;
क्षि, दुर्बलीभू, सद्, कूप्;
मषिकूपी, मषिघटी, मषिप्रसूः, मषिमणिः, मेलान्धुः, मेलान्धुकः, मेलामन्दा, वर्णकूपिका;
रजतम्, रूप्यम्, रौप्यम्, श्वेतम्, श्वेतकम्, सितम्, धौतम्, शुक्लम्, शुभ्रम्, महाशुभ्रम्, खर्जूरम्, खर्जुरम्, दुर्वर्णम्, चन्द्रलौहम्, चन्द्रहासम्, राजरङ्गम्, इन्दुलोहकम्, तारम्, ब्राह्मपिङ्गा, अकूप्यम्;
कृशः भू, विम्लै, विक्लम्, उद्वै, इयस्य, कूप्, दुर्बलीभू;