संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


गणपति

शिव, गणेश

shiva, ganesha

शब्द-भेद : पुं.
Monier–Williams

गणपति — {pati} ({ṇá-}), m. (g. {aśvapaty-ādi}) the leader of a class or troop or assemblage##(Bṛihaspati) ii, 23, 1 (cf. p. 413)##(Indra) x, 112, 9##Śiva (cf. pp. 77 and 211)##Gaṇêśa (cf. also {mahā-g})##N. of the author of a on##of a poet##pl., N. of a family iii, 1##{-khaṇḍa} m. n. N. of iii##{-nātha} m. N. of a man##{-pūjana} n. the worship of Gaṇêśa##{-pūrva-tāpanīyôpaniṣad} f. N. of an##{-pūrva-tāpinī} f. id##{-bhaṭṭa} m. N. of the father of Govindânanda##{-stava-rāja} m. N. of a hymn in praise of Gaṇêśa##{-stotra} n. prayers addressed to Gaṇêśa##{-hṛdayā} f. N. of a goddess##{ty-ārādhana} m. a hymn in honour of Gaṇêśa (attributed to Kaṅkola)##{ty-upaniṣad} f. N. of an

इन्हें भी देखें : उच्छिष्टगणपति; दूर्वागणपतिव्रत; नरगणपतिविजय; बालगणपतिपूजा; मन्त्रगणपतितत्त्वरत्न; मुहूर्तगणपति; व्यासगणपति; शान्तिगणपति; गणपति उपनिषद्, गणपति; महागणपति; गणेशः, गजाननः, गणपतिः, लम्बोदरः, वक्रतुण्डः, विनायकः, आखुवाहनः, एकदन्तः, गजमुखः, गजवदनः, गणनाथः, हेरम्बः, भालचन्द्रः, विघ्नराजः, द्वैमातुरः, गणाधिपः, विघ्नेशः, पर्शुपाणिः, आखुगः, शूर्पकर्णः, गणः; गणपतिहृदया;