संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

गालवः — विश्वामित्रस्य शिष्यः।; "ग्वालियरनगरं गालवस्य तपोभूमिः इति मन्यते।" (noun)

गालवः — वेदानां एका शाखा ।; "गालवः इति सामवेदस्य शाखा वर्तते" (noun)

गालवः — एकः लेखकः ।; "गालवेन धर्मशास्त्रं लिखितम्" (noun)

गालवः — एकः वैयाकरणः ।; "गालवस्य उल्लेखः निरुक्ते वर्तते" (noun)

इन्हें भी देखें : तिन्दुकः, अतिमुक्तकः, आलुः, आलुक, काकतिन्दुः, काकतिन्दुकः, काकेन्दुः, कालतिन्दुकः, कालपीलुकः, कुपीलुः, कुलकः, केन्दुः, केन्दुकः, गालवः; लोध्रः, गालवः, शाबरः, तिरीटः, तिल्वः, मार्जनः, लोधवृक्षः, भिल्लतरुः, तिल्वकः, काण्डकीलकः, लोध्रकवृक्षः, शम्बरः, हस्तिरोध्रकः, तिलकः, काण्डनीलकः, हेमपुष्पकः, भिल्ली, शावरकः; गोलवः , गालवः;