संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


ग्राम्य

गांव का

of the village

शब्द-भेद : विशे.
हिन्दी — अंग्रेजी

ग्राम्य — pastoral (Noun)

ग्राम्य — rural (adjective)

Monier–Williams

ग्राम्य — {grāmyá} mfn. (cf. Pāṇ. 4-2, 94) used or produced in a village v vii, 7, 1##relating to villages vii, 120##prepared in a village (as food) ix, xii vi, 3##living (in villages, i.e.) among men, domesticated, tame (an animal), cultivated (a plant##opposed to {vanya} or {araṇya}, 'wild') x, 90, 8 &c##allowed in a village, relating to the sensual pleasures of a village xii, 4069 iii f. iv, vi##rustic, vulgar (speech) ii, 1, 4##( {-tā} and {-tva})##relating to a musical scale##m. a villager ii, 166 xiii &c##a domesticated animal, {-māṃsa}##= {ma-kola}##n. rustic or homely speech##the Prākṛit and the other dialects of India as contra-distinguished from the Sanskṛit##food prepared in a village i, 3637 xxii##sensual pleasure, sexual intercourse ii, 2270 iv##({ā}), f. = {miṇī}##= {ma-ja-niṣpāvii}

इन्हें भी देखें : अग्राम्य; ग्राम्यकन्द; ग्राम्यकर्कटी; ग्राम्यकर्मन्; ग्राम्यकाम; ग्राम्यकुक्कुट; ग्राम्यकुङ्कुम; ग्राम्यकोल; अश्वः, तुरगः, तुरङ्गः, तुरङ्गमः, वाजी, हयः, पीतिः, पीती, वीतिः, घोटः, घोटकः, वाहः, अर्वा, गन्धर्वः, सैन्धवः, सप्तिः, हरिः; ग्रामिकः, ग्रामिन्, ग्रामवासिन्, ग्रामीणः, ग्रामस्थः, ग्राम्यजनः, ग्रामेयः, ग्रामाः; कामय, सेव्, उपसेव्, निषेव्, आसेव्, गम्, आचर्, उपशी, प्रविश्, रम्, मिथुनाय, व्रज्, शी, संनिविश्, समभिगम्, समुपे, विचर्, यभ्, रत्या संयुज्, ग्राम्यधर्मतया संयुज्, साकं संरम्, संविश्, संसृज्; ग्रामजात, ग्रामज, ग्रामीण, ग्राम्य;

These Also : country dance; brogue; copulation; pastoral; rural; rural language; rural life; villa;