संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


घस्मर

पेटू, खाऊ

voracious

शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

घस्मर — {ghasmara} mf({ā})n. (cf. Pāṇ. 3-2, 160) voracious viii, 1856 i, 13, 48 (said of fire)##ifc. desirous of, eager for i, 32 i##in the habit to forget (with gen.) i, 221##m. N. of (a Brāhman changed into) an antelope 1210

इन्हें भी देखें : भवघस्मर; अत्याहारी, उदरपिशाचः, उदरम्भरिः, घस्मरः, आद्यूनः, कुक्षिम्भरिः; भक्षकः, भक्षकम्, भक्षिका, घस्मरः, घस्मरा, घस्मरम्, अद्मरः, अद्मरम्, अद्मरा; लोभः, गृघ्रता, गृधुता, घस्मरता, लोलता, लौल्यम्, लुब्धता, अत्याहारः;