संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


चतुस्त्रिंश

चौतीसवां

thirtyfourth

शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

चतुस्त्रिंश — {triṃśá} mf({ī})n. the 34th (Prajā-pati, so called with regard to the other 33 gods) iv f. ii##(with {śatá}, 100) + 34 xii##containing 34##m. (scil. {stóma}) a Stoma consisting of 34 parts xiv, 23 iv, 18

इन्हें भी देखें : चतुस्त्रिंशत्; चतुस्त्रिंशत्तम; बुद्धः, सर्वज्ञः, सुगतः, धर्मराजः, तथागतः, समन्तभद्रः, भगवान्, मारजित्, लोकजित्, जिनः, षडभिज्ञः, दशबलः, अद्वयवादी, विनायकः, मुनीन्द्रः, श्रीघनः, शास्ता, मुनिः, धर्मः, त्रिकालज्ञः, धातुः, बोधिसत्त्वः, महाबोधिः, आर्यः, पञ्चज्ञानः, दशार्हः, दशभूमिगः, चतुस्त्रिंशतजातकज्ञः, दशपारमिताधरः, द्वादशाक्षः, त्रिकायः, संगुप्तः, दयकुर्चः, खजित्, विज्ञानमातृकः, महामैत्रः, धर्मचक्रः, महामुनिः, असमः, खसमः, मैत्री, बलः, गुणाकरः, अकनिष्ठः, त्रिशरणः, बुधः, वक्री, वागाशनिः, जितारिः, अर्हणः, अर्हन्, महासुखः, महाबलः, जटाधरः, ललितः; शार्वरी;