संस्कृत — हिन्दी
चर्व् — दन्तैः अन्नस्य पिष्टीकरणानुकूलव्यापारः।; "सः चणकानि चर्वति।" (verb)
Monier–Williams
चर्व् — {carv} (cf. √{cūrṇ}), cl. 10. {carvayati} (inf. {vitum}##Pass. {vyate} cl. 1. {vati} xv, 70) to grind with the teeth, masticate, chew ii, 12 v, 11, 0/1 on and##to taste iii, 16
इन्हें भी देखें :
चर्व्य;
भुज्, अद्, खाद्, अश्, भक्षय, घस्, प्सा, आस्वाद्, गॄ, चर्व्, अभ्यवहृ, आहृ, उपभुज्, उपाश्, चम्, प्रत्यवसो, जक्ष्, ग्रस्, आखाद्;
चर्व्, प्सा, संखाद्, सम्प्सा, निर्भस्;
चर्व्, सङ्खाद्, प्सा, भर्व्;
भक्ष्(भक्षति/ते), भक्ष् (भक्षयति),भुज्, खाद्, अश्, घस्, खद्, हु, चर्ब, छम्, चम् (चमति), वी, वेवी, चम् (चम्नोति), वल्भ्, जक्ष्, चष्, (वि)चम्, चर्व् (चर्वति), चर्व् (चर्वयति), कुड्, अम्, (सम्) अञ्ज्, चर्, कूड्, क्रुड्, स्खद्, स्नुस्, (उप)युज् (उपयुनक्ति), (उप)युज् (उपयुङ्क्ते), भ्रक्ष्, भ्लक्ष्, प्लक्ष्;