संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


छाग

बकरा

goat

शब्द-भेद : पुं.
Monier–Williams

छाग — {chāga} m.= {chaga} ('limping' ?, cf ? &c.) a he-goat i, 162, 3: xix, xxi v &c##the sign Aries v, 5##N. of one of Śiva's attendants##mfn. coming from a goat or she-goat i, 257##({a}), f. a she-goat iii vii, 10##({i}), f. id' lxxi, 273

इन्हें भी देखें : अच्छागम्; छागकर्ण; छागनाशन; छागमय; छागमित्र; छागमित्रिक; छागमुख; छागरथ; अजा, छागा, छगलम्, छेलिका, चुलुम्पा, पयस्विनी, भीरु, मञ्जा, मञ्जी, सञ्जा, शुभा, मेध्या, गलेस्तनी, छागिका, सर्वभक्ष्या, गलस्तनी, मुखविलुण्ठिका; छागलम्; अजः, वस्तः, छगलकः, स्तुभः, छगः, छगलः, छागलः, तभः, स्तभः, शुभः, लघुकामः, क्रयसदः, वर्करः, पर्णभोजनः, लम्बकर्णः, मेनादः, वुक्कः, अल्पायुः, शिवाप्रियः, अवुकः, मेध्यः, पशुः, पयस्वलः; अजा, छागी, पयस्विनी, भीरुः, मेध्या, गलेस्तनी, छागिका, मज्जा, सर्वभक्ष्या, गलस्तनी, चुलुम्पा, सज्जा, मुखविलुण्ठिका;

These Also : stud buck;