संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

तन्तुः — किञ्चन दीर्घं रेखासदृशं वस्तु।; "रेषा इति तन्तोः प्रकारः अस्ति।" (noun)

तन्तुः — कस्मिन्नपि वस्तुनि प्राप्तः केशसदृशः भागः।; "लोहितालुषु तन्तवः सन्ति।" (noun)

तन्तुः — एकः पुरुषः ।; "तन्तुः गर्गादिगणे परिगणितः" (noun)

तन्तुः — सामविशेषः ।; "तन्तोः उल्लेखः आर्षेय-ब्राह्मणे वर्तते" (noun)

इन्हें भी देखें : वरतन्तुः; विद्युद्ग्राहकम्; काष्ठतन्तुः, कोषकारः; मृणालम्, विसम्, विशम्, पद्मनालम्, मृणाली, मृणालिनी, पद्मतन्तुः, विसिनी, नलिनीरुहम्; ऊर्णा; विधवा, गतभर्तृका, मृतपतिका, अभर्तृका, निर्नाथा, अनाथा, अवीरा, यतिनी, वृषभी, कात्यायनी, वितन्तुः; पटसूत्रम्, कौशिकम्; यज्ञः, यागः, मेधः, क्रतुः, अध्वरः, मखः, इज्या, सवः, इष्टिः, यज्ञकर्म, यजनम्, याजनम्, आहवः, सवनम्, हवः, अभिषवः, होमः, हवनम्, याज्ञिक्यम्, इष्टम्, वितानम्, मन्युः, महः, सप्ततन्तुः, दीक्षा;