संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

तिरय — {tiraya} Nom. P. (fr. {rás}) {yati}, to conceal, hide, prevent from appearing Mālatīm. ix, 30 Śiś. vi, 64 Ratnâv. &c##to hinder, stop, restrain Mālatīm. i, 35 Ratnâv. &c##to pervade Bālar. ii, 57

इन्हें भी देखें : गोपाय, ह्नु, तिरय, तिरोधा, गुप्तीकृ, संछादय; तित्तिरः, तित्तिरिः, तितिरिः, तैतिरः;