संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

तुगा — {tugā} f. (derived fr. {-kṣīrī}) Tabāshīr (bamboo manna) Suśr. vi, 52, 20 and 57, 8##({gâkhyā}) 45, 30

इन्हें भी देखें : ऋतुगामिन्; तुगाक्षीरी;