संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


दुर्विनीत

असंयत, घृष्ट

i'll-behaved, bold

शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

दुर्विनीत — {vinīta} mfn. badly educated, ill-conducted, undisciplined, mean, wicked, obstinate, restive &c. ({taka} id. xx, 9)##m. N. of a sage (associated with Durvāsas &c.) xlviii, 63##of a prince

दुर्विनीत — {vinīta} mfn. badly educated, ill-conducted, undisciplined, mean, wicked, obstinate, restive &c. ({taka} id. xx, 9)##m. N. of a sage (associated with Durvāsas &c.) xlviii, 63##of a prince

इन्हें भी देखें : पौरवः, पुरुवंशीयः; अधम, नीच, नीचक, क्षुद, दुर्विनीत, दुष्प्रकृति, अवर, ईषत्पुरुष, अवर, कम्बुक, दुर्वृत्त, मुण्ड, अपुष्कल; पापम्, पङ्कम्, पाप्मा, किल्विषम्, कल्मषम्, कलुषम्, वृजिनम्, एनः, अघम्, अहः, दुरितम्, दुष्कृतम्, पातकम्, तूस्तम्, कण्वम्, शल्यम्, पापकम्, अधर्मम्, दुर्विनीतता, अविनयः, कुनीतिः, कुचरितम्, दुश्चेष्टितम्, कुचेष्टितम्, दुर्वृत्तिः, कुनीतिः, कुचरितम्, कुचर्या, व्यभिचारः, दुराचारः;