संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


विबुधः

बुद्धिमान् या विद्वान् पुरुष, ऋषि, मुनि | सुर, देवता | चन्द्र

wise or learned man, sage | the deity | moon

पर्यायः : देवः
उदाहरणम् : सख्यं साप्तपदीनं भो इत्याहुर्विबुधा जनाः, पंच.२/४३ । अभून्नृपो विबुधसखः परन्तपः, भट्टि.०१/०१ । बैभ्राजाख्यं विबुधवनितावारमुख्यासहाया, मेघ. उ.मे./०८।।
विवरणम् : विशेषेण बुध्यते । बुध् + क
शब्द-भेद : संज्ञा, पुं.

देवः

देवता, मेघ, ब्राह्मण, राजा

a god, deity, cloud, a brahmin, king

शब्द-भेद : पुं.
संस्कृत — हिन्दी

देवः — नागार्जुनस्य शिष्यः ।; "देवस्य उल्लेखः कोशे वर्तते" (noun)

देवः — एकः पुरुषः ।; "देवस्य उल्लेखः विष्णुपुराणे वर्तते" (noun)

देवः — अर्हद्विशेषः ।; "देवः इति जैनानां द्वाविंशतितमः अर्हत् वर्तते" (noun)

इन्हें भी देखें : कोकदेवः; विश्वदेवः; अष्टमूर्तिः; तुङ्गनाथमहादेवः; वृकदेवः; मधुकरशाहः, मधुकरशाहजूदेवः; वीरसिंहजूदेवः; मन्युदेवः;