संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

निरुध् — {ni-√rudh} P. Ā. {-ruṇaddhi}, {-runddhe}, to hold back, stop, hinder, shut up, confine, restrain, check, suppress, destroy &c. &c##to keep away, ward off, remove##to surround or invest (a place)##to close (lit. 'a door' or fig. 'heart, mind' &c.) &c##to catch or overtake i, 20: Caus. {-rodhayati}, to shut or cause to be shut

इन्हें भी देखें : उपनिरुध्; निरुध्यमान; संनिरुध्; निस्रवः, निस्यन्दः; संवृ, आवृ, निरुध्, अवरुध्; प्रतिबन्ध, प्रतिहन्, विहन्, उपरुध, निरुध्, भञ्ज्, विच्छिद्, खण्डय, बाध्, भिद्; संरुध्, अवरुध्, निरुध्, निग्रह्, नियम्, संयम्, निबन्ध्, प्रतिबन्ध्, आवृ, संहृ; संनियम्, नियम्, निरुध्, निग्रह्, निवारय, नियमय, वारय, विनिवारय, निषिध्, संनिग्रह्, संनियम्, संनिरुध्, अवलुप्; रुध्, अवरुध्, संरुध्, समारुध्, निरुध्, प्रतिबन्ध्, आवृ; अवरुध्, संयम्, नियम्, निग्रह्, संरुध्, निरुध्, निवर्तय, प्रशमय, शमय; विष्टम्भ्, निरुध्, संहृ, संनिग्रह्, संनियम्;