संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


पतग

पक्षी, सूर्य

bird, sun

शब्द-भेद : पुं.
Monier–Williams

पतग — {ga} m. a winged or flying animal, bird Mn. MBh. &c##the sky-flying luminary, i.e. the sun MBh##N. of one of the 5 fires in the Svadhākāra Hariv##{-pati} m. 'lord of birds', N. of Garuḍa Mṛicch.##{-pannaga} m. pl. birds and serpents R##{-rāja} m. 'king of birds', N. of Garuḍa BhP##{-vara} m. 'chief of birds', N. of Jaṭāyu R##{gêśvara} m. 'lord of birds', N. of Garuḍa (MBh.) or Jaṭāyu (R.)##{gôraga} m. pl. bird and snake deities Mn. vii, 23

इन्हें भी देखें : खगः, विहगः, पक्षी, पक्षिणी, विहङ्गः, विहङ्गमः, पतगः, पत्री, पतत्री, विहायाः, गरुत्मान्, नीडजः, नीडोद्भवः, द्विजः, अण्डजः, नगौकाः, पक्षवाहनः, शकुनिः, शकुनः, विकिरः, विष्किरः, वाजी, पतन्, शकुन्तः, नभसङ्गमः, पत्ररथः, विः, पित्सन्;