संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

परिसरः — कस्यचित् भवनस्य परितः वर्तमानं तद् क्षेत्रं यद् तेषाम् अधिकारे अस्ति।; "विद्यालयस्य परिसरे बहिःस्थानां जनानां कृते प्रवेशः नास्ति।" (noun)

इन्हें भी देखें : पृथुता, पार्थवम्, प्रथिमा, विशालता, विपुलता, विस्तारः, विस्तीर्णता, परिसरः, प्रस्थः, विततिः, आयामः, आयतनम्, पाटः, परिणाहः, व्यासः, परिसरः; प्रान्तः, उपान्तम्, समन्तः, पर्यन्तम्, सीमा, परिसरः, कच्छः, कोटिः, धारः;