संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

पाण्डुर — {pāṇḍura} mf({ā})n. whitish, white, pale, yellow R. Var. Suśr. &c##m. a form of jaundice L##Anogeissus Latifolia L##an Andropogon with white flowers L##N. of one of the attendants of Skanda MBh##({ā}), f. Glycine Debilis L##of a Buddhist deity Dharmas. iv (cf. {pāṇḍarā})##n. the white leprosy, vitiligo L

इन्हें भी देखें : आपाण्डुर; आपाण्डुररीभू; कृष्णपाण्डुर; परिपाण्डुर; परिपाण्डुरित; पाण्डुरङ्ग; पाण्डुराग; पाण्डुराष्ट्र; माषपर्णी, हयपुच्छी, काम्बोजी, महासहा, सिंहपुच्छी, ऋषिप्रोक्ता, कृष्णवृन्ता, पाण्डुलोमशपर्णिनी, आर्द्रमाषा, मांसमाषा, मङ्गल्या, हयपुच्छिका, हंसमाषा, अश्वपुच्छा, पाण्डुरा, माषपर्णिका, कल्याणी, वज्रमूली, शालिपर्णी, विसारिणी, आत्मोद्भवा, बहुफला, स्वयम्भूः सुलभा, घना, सिंहविन्ना, विशाचिका; कुटजः, शक्रः, वत्सकः, गिरिमल्लिका, कौटजः, वृक्षकः, शक्रपर्यायः, काही, कालिङ्गः, मल्लिकापुष्पः, प्रावृष्यः, शत्रुपादपः, वरतिक्तः, यवफलः, सङ्ग्राही, पाण्डुरद्रुमः, प्रावृषेण्यः, महागन्धः, पाण्डरः; पाण्डुरोगः; मृत्पाण्डुः;