संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्कृत — हिन्दी

पापहीनता, निष्पापता — पापहीनस्य अवस्था भावो वा।; "पापहीनतया मृतः पुरुषः स्वर्गं प्राप्नोति इति मन्यन्ते।" (noun)