संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


पिच्छ

पँख, मयूरपुच्छ

feather of tail, tail of a peacock

शब्द-भेद : नपुं.
हिन्दी — अंग्रेजी

पिच्छ — feather (Noun)

Monier–Williams

पिच्छ — {piccha} n. a feather of a tail (esp. of a peacock, prob. from, n. its, being spread or expanded) MBh. Kāv. &c##(pl.) the feathers of an arrow KātyŚr. Sch##a tail (also m.) L##a wing L##a crest L##({ā}), f. the scum of boiled rice and of other grain L##the gum of Bombax Heptaphyllum L##slimy saliva Car##the venomous saliva of a snake L##a multitude, mass, heap Car##the calf of the leg Var##a sheath or cover L##the areca-nut L##a row or line L##a diseased affection of a horse's feet L##Dalbergia Sissoo L##= {mocā} and {picchila} L##armour, a sort of cuirass L

इन्हें भी देखें : अपिच्छिल; चित्रपिच्छ; चित्रपिच्छक; तापिच्छ; नीलपिच्छ; परिपिच्छ; पारावताङ्घ्रिपिच्छ; पिच्छोरा; नागपुरीय; कलापी, वर्हिणः, वर्ही, शिखी, शिखाबलः, शिखण्डी, शिखाधारः, शिखाधरः, नीलकण्ठः, श्यामकण्ठः, शुक्लापाङ्गः, सितापाङ्गः, भुजङ्गभुक्, भुजङ्गभोजी, भुजङ्गहा, भुजगाभोजी, भुजगदारणः, प्रचलाकी, चन्द्रकी, भुजगान्तकः, भुजगाशनः, सर्पाशनः, केकी, नर्तकः, नर्तनप्रियः, मेघानन्दी, मेघसुहृद्, मेघनादानुलासी, वर्षामदः, चित्रमेखल, चित्रपिच्छकः, कुमारवाही, राजसारसः, कान्तपक्षी, शुक्रभुक्, शापठिकः, दार्वण्डः, हरिः; गुलिकाताडनी; श्येनः, पत्री, शशादः, शशादनः, कपोतारिः, क्रव्यादः, क्रूरः, वेगी, खगान्तकः, करगः, लम्बकर्णः, रणप्रियः, रणपक्षी, पिच्छवाणः, स्थूलनीलः, भयङ्करः, शशघातकः, खगान्तकः, घातिपक्षी, नीलपिच्छः, सत्काण्डः, पतद्भीरुः, ग्राहकः, मारकः;

These Also : calamus; feather; quill; shaft; vane;