संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


पिनाकिन्

शिव, विनीत पिनाक

shiva, wielding pinaka

शब्द-भेद : पुं.
Monier–Williams

पिनाकिन् — {pinākin} m. 'armed with the bow or spear Pināka', N. of Rudra-Śiva MBh. Hariv. R##of one of the 11 Rudras MBh. Hār##({inī}), f. N. of 2 fivers L##{nī-māhātmya} n. N. of ch. of BrahmâṇḍaP