संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

पुत्रार्थिन् — यः पुत्रं कामयते।; "महात्मा पुत्रार्थिनं पुरुषं पुत्रप्राप्तेः आशीर्वचोभिः अनुगृहीतवान्।" (adjective)

Monier–Williams

पुत्रार्थिन् — {putrârthin} mf({iṇī})n. wishing for a son MBh