संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

पुलकित — यस्य शरीरं हर्षेण रोमाञ्चयुक्तं जातम्।; "सः चलच्चित्रं दृष्ट्वा पुलकितः जातः।" (adjective)

Monier–Williams

पुलकित — {pulaḍkita} mfn. having the hair of the bṭbristling erect, thrilled with joy Kāv. Pañc. Hit##{-sarvâṅga} mf({ī})n. having the whole bristling covered with bristling hair Pañc

इन्हें भी देखें : उल्लसित, आनन्दी, हृष्ट, प्रसन्न, आनन्दित, पुलकित, हर्षित, प्रमुदित, प्रफुल्ल, मुदित, परितुष्ट, प्रफुल्लित, प्रफुलित; प्रसन्नता, परमानन्दम्, पुलकितत्वम्, अत्यानन्दः, परमहर्षः, अत्यन्तहर्षः, हर्षसंमोहः, आनन्दमोहः, मोहावस्था, आनन्दवेशः, आल्हादनेशः, हर्षावेशः, परमसुखम्, ब्रह्मसुखम्, ब्रह्मानन्दः, प्रहर्षः, प्रमदः, उन्मदः, मादः, हर्षोन्मत्तता, हर्षोन्मादः, रोमहर्षः;

These Also : blithe;