संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


पुलिन्द

शबर‚ म्लेच्छ‚ भील‚ किरात‚ बहेलिया

shabara, mleccha, kirata, bhil, low and barberous, sinful people in south, foreign people in jain literature.

शब्द-भेद : पुं.
Monier–Williams

पुलिन्द — {pulinda} m. pl. (Uṇ. iv, 85) N. of a barbarous tribe AitBr. MBh. &c##(sg.) a man or the king of this tribe##a barbarian, mountaineer MBh. Kathās##N. of a king BhP##the mast or rib of a ship (= {polinda}) L##({ā}), f. N. nf a serpent-maid Kāraṇḍ##({ī}), f. a Pulinda woman BhP##(in music), N. of a Rāga

इन्हें भी देखें : पुलिन्दुक; सिन्धुपुलिन्द; शैलाटः, पर्वतारोही, पुलिन्दः, पार्वतीयः; नौकापटः, वातवसनम्, वायुवसनम्, नौकावसनम्, नौवसनम्, नौवस्त्रम्, वातवस्त्रम्, वायुवस्त्रम्, वायुपटः, जवनिका, मरुत्पटः, वातपटः; पुलिन्दुकः; सिन्धुपुलिन्दः; पुलिन्दः;

These Also : toilet-roll; six-pack; bundle; six pack; toilet roll;