संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

प्यै — {pyai} or {pyāy}, cl. 1. Ā. (Dhātup. xxii, 68 ; xiv, 17) {pyāyate} (pf. {papye} Gr##aor. {apyāyi} ib##{apyāsam} AitĀr##Prec. {pyāyiṣīmahi} or {pyāsiṣīmahi} AV. VS. Br##fut. {pyāsyate} or {pyāyiṣyate} Gr##{pyātā}, {pyāyitā} ib.), to swell, be exuberant, overflow: Caus. {pyāyáyati}, {te} AV. &c##(Pass. {pyāyyáte} Br.) to make overflow, fill up (mostly in comp. with {ā-}, See {ā-pyai}##{pi}, {pī})

इन्हें भी देखें : अभिप्यै; आप्यै; उत्प्यै; प्रप्यै; समाप्यै; प्रप्यै, प्यै, पिन्व्; वृध्, संवृध्, एध्, स्फुट्, विकस्, फुल्ल्, उद्भिद्य, रुह्, ऋध्, पुष्, उपचीय, स्फाय्, प्यै; मिद्, स्फाय्, प्यै, नीव्;