संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

प्रक्षुभ् — {pra-√kṣubh} Ā. P. {-kṣobhate}, {-kṣubhyati}, to be moved or shaken or agitated or confused##to totter, stagger. MBh. Kāv. &c.: Caus. {-kṣobhayati}, to agitate, excite Suśr

इन्हें भी देखें : सम्प्रक्षुभ्;