संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

प्रचल् — कस्यचन वस्तुनः व्यवहारे प्रवर्तनानुकूलः व्यापारः।; "तुघलकस्य समये तस्य नाम्ना चिह्नितानि नाणकानि व्यवहारे प्रचलन्ति स्म।" (verb)

Monier–Williams

प्रचल् — {pra-√cal} P. {-calati} (rarely Ā. {te}), to be set in motion, tremble, quake TBr. MBh. &c##to stir, move on, advance, set out, depart MBh. BhP. Pañcat##to start, spring up from (a seat) R##to swerve, deviate from (abl.) MBh##to become troubled or confused, be perplexed or bewildered or excited ib. BhP.: Caus. {-calayati}, to set in motion, move, jog, wag Kāv##to remove from (abl.) Suśr##{-cālayati}, to cause to shake or tremble R##to stir up, stir round Pañcat

इन्हें भी देखें : प्रवृत्, प्रचल्; व्यध्, प्रकम्प्, प्रचल्, विचल्;