संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

प्रयाप्य — {pra-ḍyāpya} mfn. to be caused to go, to be sent away AitBr

इन्हें भी देखें : प्रयाप्यमाण; प्रयाप्यमान;