संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

प्रहृत — {prá-hṛta} mfn. thrown (as a stone) AV##stretched out or lifted up (as a stick) ŚBr##struck, beaten, hurt, wounded, hit, smitten MBh. Kāv. &c##m. N. of a man, g. {aśvâdi} n. a stroke, blow##(impers. 'a blow has been struck' Hariv. Ragh. Sāh##{te sati}, when a blow has been struck' Mn. viii, 286)##a fight with (comp.) Ragh. xvi, 16 (cf. g. {akṣa-dyūtâdi})

इन्हें भी देखें : अप्रहृत; जङ्घाप्रहृत; जानुप्रहृत; जानुप्रहृतफलकम्; प्रहृतः; भवती; मारक, अवघातिन्; वज्रमुष्टिः; त्रिशूलम्, त्रिशिखम्, त्रिशीर्षकम्, पिनाकः; मुष्टिः, मुस्तु, मुचुटी, त्सरुः; वज्रम्, कुलिशम्, भदुरम्, पविः, शतकोटिः, स्वरुः, शम्बः, दम्भोलिः, अशनिः, कुलीशम्, भिदिरम्, भिदुः, स्वरुस्, सम्बः, संवः, अशनी, वज्रांशनिः, जम्भारिः, त्रिदशायुधम्, शतधारम्, शतारम्, आपोत्रम्, अक्षजम्, गिरिकण्टकः, गौः, अभ्रोत्थम्, मेघभूतिः, गिरिज्वरः, जाम्बविः, दम्भः, भिद्रः, अम्बुजम्, ह्लादिनी, दिद्युत्, नेमिः, हेतिः, नमः. सृकः, वृकः, वधः, अर्कः, कुतसः , कुलिशः, तुजः, तिग्मम्, मेनिः, स्वधितिः सायकः, परशुः;