Monier–Williams
प्राधान्य — {dhānya} n. predominance, prevalence, ascendency, supremacy KātyŚr. Śaṃk. Suśr. &c##ibc##{nyena}, {nyāt}, and {-tas} ind. in regard to the highest object or chiefmatter, chiefly. mainly, summarily Nir. MBh. Hariv. &c. ({-stuti} mfn. chiefly praised)##m. a chief or most distinguished person Vet
इन्हें भी देखें :
अप्राधान्य;
समप्राधान्यसंकर;
प्राधान्यक्रमः;
श्रेष्ठ;
लोकप्रधान, जनप्रधान;
महाकाव्यम्;
क्षुद्रता, नीचता, हीनता, ऊनता, न्यूनता, अधरता, अवरत्वम्, अपकर्षः, अप्राधान्यम्, गौणता, आनतिः, अपकृष्टता, न्यूनभावः, जघन्यभावः, अपकृष्टत्वम्, अनुत्कर्षः, अप्रधानत्वम्, न्यूनत्वम्;
भौतिकतावादः, देहात्मवादः, पदार्थवादः, अनात्मवादः;
प्रधानता, प्राधान्य, अग्रता, प्रथमता, श्रेष्ठता, प्रमुखता, वरीयता;
स्वतन्त्रता, स्वाधीनता, अवशता, स्वातन्त्र्यम्, अनधीनता;