संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

प्रार्थक — {prârthaka} mf({ikā})n. wishing for, soliciting, courting##m. a wooer, suitor, Hit (vḷ.) Kull. ( See {a-pr})

इन्हें भी देखें : अप्रार्थक; प्रार्थकः, याचिता, अपेक्षकः, प्रतीक्षकः, प्रत्याशी;

These Also : candidate;