संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

प्राशन — {prâśana} n. eating, feeding upon, tasting GṛŚrS. &c. &c##(fr. Caus.) causing to eat, feeding (esp. the first feeding of a child##cf. {anna-pr}) Mn. Yājñ##food, victuals (cf. {amṛta-pr}) MBh. R. Hariv##({ī}), f. enjoyment, (cf. {rasa-pr}) Vait##{nârthīya} mfn. meant for food ŚāṅkhGṛ##{nin}, See {parṇa-} and {prâṇa-prâśanin}

इन्हें भी देखें : अन्नप्राशन; अप्राशन; घृतप्राशन; नवप्राशन; पर्णप्राशनिन्; प्राणप्राशनिन्; प्राशनीय; मधुप्राशन; भ्रमः, भ्रमणम्, भ्रामणम्; सोमयागः, सोमयज्ञः; आहारमात्रा; विषम्, गरम्, गरः, गरलम्, गरदम्, भूगरम्, जीवनाघातम्, जङ्गुलम्, जाङ्गुलम्, हलागलम्, हलाहलः, हालाहालम्, पालहलम्, हलहलम्, हाहलम्, हाहलः, कालकूटम्, कालकूटः, कलाकुलम्, काकोलम्, काकोलः, सौराष्ट्रिकम्, दारदः, प्रदीपनः, ब्रह्मपुत्रः, शौक्तिकेयः, वत्सनाभः, धूलकम्, निदः, क्ष्येडः;