संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

प्रासङ्गिह — {saṅgiha} mf({ī})n. (fr. {-saṅga}) resulting from attachment or close connection BhP##incidental, casual, occasional Uttarar. Kathās. Rājat. Sāh. (opp. to {ādhikārika})##inherent, innate W##relevant ib##opportune, seasonable MW

इन्हें भी देखें : प्रासङ्गिक, प्रासङ्गिहः, प्रसङ्गोपात्तः;