संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

फण — {phaṇá} m. scum, froth (cf. {phena})##(also {ā} f.) the expanded side of the nose, a nostril##(also {ā} f.) the expanded hood or neck of a serpent (esp. of the Coluber Nāga) &c##a stick shaped like a serpent's hood##mfn. having the fingers shaped like a serpent's hood

इन्हें भी देखें : आफण्; उत्फण; कफणि; खण्डफण; गोफणा; गोफणिका; फण्; फणकर; पुनरुद्धारः, जीर्णोद्धार, समुद्भवः; नारङ्गः, नागरङ्गः, नार्यङ्गः, सुरङ्गः, त्वग्गन्धः, दन्तशठः, ऐरावतः, किर्म्मीरः, चोलकी, लतातरुः, नादेयः, भूमिजम्बुकः, राजफणिज्झकः; नागः, भुजङ्गः, फणी; तुलसी, सुभगा, तीव्रा, पावनी, विष्णुवल्लभा, सुरेज्या, सुरसा, कायस्था, सुरदुन्दुभिः, सुरभिः, बहुपत्री, मञ्जरी, हरिप्रिया, अपेतराक्षसी, श्यामा, गौरी, त्रिदशमञ्जरी, भूतघ्नी, भूतपत्री, वैष्णवी, पुण्या, माधवी, अमृता, पत्रपुष्पा, वृन्दा, मरुवकः, समीरणः, प्रस्थपुष्पः, फणिझकः, पर्णासः, जम्भीरः, कठिञ्जरः, कुठेरकः, अर्ज्जकः, कुलसौरभम्, लक्ष्मी;