संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

बलिः — कस्यापि देवतायाः कृते यः पशुः हन्यते।; "केचन जनाः बलेः मांसं पक्त्वा प्रसादं मत्वा खादन्ति।" (noun)

बलिः — सः जीवः यः देवतायै अर्प्यते।; "अजादीनां बलिः अर्प्यते।/अजापुत्रं बलिं दद्यात्।" (noun)

इन्हें भी देखें : बलिप्रतिपदा; त्रैबलिः; शतबलिः; सुदेष्णा; बलिः, विरोचनसुतः, इन्द्रसेनः, असुराधिपः; सुतलम्; नृपांशः, राजस्वम्, करः, कारः, बलिः, आयः; नरबलिः;