संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

बृहती — पौराणिकः वीणाविशेषः।; "विश्वावसुः बृहतीं वादयति स्म।" (noun)

बृहती — वर्णवृत्तविशेषः।; "बृहत्याः प्रत्येकस्मिन् चरणे नव वर्णाः भवन्ति।" (noun)

बृहती — ग्रन्थविशेषः ।; "बृहती इति नामनी द्वौ ग्रन्थौ स्तः" (noun)

बृहती — एका वंशिका ।; "बृहती इति नारदस्य वंशिका वर्तते" (noun)

Monier–Williams

बृहती — {bṛhatī} f. fr. {bṛkát}, N. of a partic. metre of 36 (orig. 8+ 8+12+8) syllables or (later) anymetre containing 36 syllables (ifc. {tīka} mfn. ) &c##a symbolical expression for the number 36##(pl.) N. of partic. bricks forming part of the sacrificial fire-altar##a partic. Solanum ({-dvaya} n. two species of it), SalṅkhGṛ.##a part of the body between the breast and backbone##(du.) heaven and earth##speech (a sense inferred from certain passages)##a mantle, wrapper##a place containing water, reservoir##the lute of Nārada or Viśvā-vasu##N. of two wks##N. of sev. women

इन्हें भी देखें : अर्धबृहती; उपरिबृहती; उपरिष्टाद्बृहती; उरोबृहती; ऊर्ध्वबृहती; ततोबृहतीक; पुरस्ताद्बृहती; प्रत्यक्षबृहती; गजः, हस्ती, करी, दन्ती, द्विपः, वारण-, मातङ्गः, मतङ्गः, कुञ्जरः, नागः, द्विरदः, इभः, रदी, द्विपायी, अनेकपः, विषाणी, करेणुः, पद्मी, लम्बकर्णः, शुण्डालः, कर्णिकी, दन्तावलः, स्तम्बेरमः, दीर्घवक्त्रः, द्रुमारिः, दीर्घमारुतः, विलोमजिह्वः, शक्वा, पीलुः, महामृगः, मतङ्गजः, षष्ठिहायनः; त्सेत्से-मक्षिका; कण्डरा, स्नायुः, बन्धनम्; देवताडः, वेणी, खरा, गरी, जीमूतः, अगरी, खरागरी, गरागरी, देवताडी, आखुविषहा, आखुः, विषजिह्वः, महाच्छदः, कदम्बः, खुज्जाकः, देवताडकः;