संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

ब्रह्मबिन्दु — {bindu} m. a drop of saliva sputtered while reciting the Veda##{dū7paniṣad} f. N. of an Upanishad