संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

भक्ष्य — {bhaḍkṣya} mfn. to be eaten, eatable, fit for food &c##n. anything eaten, food (esp. such as requires mastication)##m. food, dish , (prob. wṛ. for {bhakṣa})##{-kāra}, {kāraka} and {-ṃ-kāra} m. a baker##{-bija} m. Buchanania Latifolia##{-bhakṣaka} m. du. food and the eater##{-bhojya-maya} mf({ī})n. consisting of food of all kinds##{-bhojya-vihāra-vat} mfn. furnished with various kinds of food and places of refection##{-mālyâpaṇa} m. a market where victuals and garlands are sold##{-vastu} n. edible matter, victuals, viands##{kṣyâbhakṣya} n. what may and may not be eaten, food allowed and prohibited v, 26##{kṣyâlābu} f. a variety of cucumber (= {rājâlābu})

इन्हें भी देखें : अभक्ष्य; अभक्ष्यभक्षण; अभक्ष्यभक्षिन्; गजभक्ष्या; चिल्लभक्ष्या; दुर्भक्ष्य; पुनर्भक्ष्य; वाजिभक्ष्य; भक्ष्यम्; अजा, छागा, छगलम्, छेलिका, चुलुम्पा, पयस्विनी, भीरु, मञ्जा, मञ्जी, सञ्जा, शुभा, मेध्या, गलेस्तनी, छागिका, सर्वभक्ष्या, गलस्तनी, मुखविलुण्ठिका; अभक्ष्यः; खगभक्ष्यम्, खगादनम्, पक्षिभोज्यम्;

These Also : eatable;