संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

भरत् — एकः सैनिक-जातिविशेषः ।; "ताण्ड्य-ब्राह्मणे भरत् समुल्लिखितः" (noun)

Monier–Williams

भरत् — {bhárat} mfn. bearing, carrying &c. &c. &c##m. pl. N. of the military caste