संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

भृगुतुङ्ग — एकः पर्वतशिखरः ।; "भृगुतुङ्गस्य उल्लेखः कोशे वर्तते" (noun)

Monier–Williams

भृगुतुङ्ग — {tuṅga} m. 'Bhṛigu-tuṅga's peak', N. of a sacred mountain in the Himâlaya (or in the Vindhya##also called {bhṛgos t} )