संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

भ्रंशन — {bhraṃśana} mfn. (in most meanings from Caus.) causing to fall, throwing down##n. the act of causing to fall or falling from i.e. deprivation or loss of (abl.)

इन्हें भी देखें : परिभ्रंशन; प्रभ्रंशन; क्षतिः, अपचयः, क्षयः, हानिः; अधिकारात् अवरोपय, अधिकारात् भ्रंशय, पदात् भ्रंशय, पदात् अवरोपय, अधिकारात् च्यावय, पदात् च्यावय;