संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

भ्राज् — {bhrāj} cl. 1. Ā. (cf. Dhātup. vi, 22) {bhrājate} (rarely P. {ti}##pf. {babhrāja}##{bhreje}, {babhrājire} and {bhrejire} Gr##aor. {abhrāṭ}, {abhrāji}##{abhrājiṣṭa} Gr##Prec. {bhrājyāsam}##fut. {bhrājitā} Gr##{bhrājiṣyate}##inf. {bhrājitum} ), to shine, beam, sparkle, glitter &c. &c##(with {na}), to be of no account : Caus. {bhrājayati} (aor. {ababhrājat} and {abibhrajat}), to cause to shine or glitter, illuminate, irradiate : Desid. {bibhrājiṣate} Gr.##Intens. {bābhrājyate} or {bābhrāṣṭi} [Cf. {bhṛgu}##Gk. ? ; Lat. {fulgere}, ) {flamma} for [770, 2] {flag-ma} &c. ; Lith. {bliśgú} ; Germ. {bleichen} ; Eng. {bleach}.]

भ्राज् — {bhrāj} f. (nom. {bhrāḻ}) light, lustre, splendour [Cf. Gk. ?.] [770, 2]

इन्हें भी देखें : अनुभ्राज्; देवभ्राज्; नभ्राज्; परिभ्राज्; प्रभ्राज्; विभ्राज्; विश्वभ्राज्; सम्भ्राज्; प्रकाश्, द्युत्, विद्युत्, दीप्, भा, विभा, भास्, राज्, लस्, विलस्, विभास्, शुभ्, विदीप्, भ्राज्, भ्राश्, भ्लाश्, विभ्राज्, अभिविराज्, प्रतप्, चकास्, विशुभ्, व्यतिभा, शुच्; उद्दीपय, दीपय, आदीपय, अनुभ्राज्, ज्वलय, उज्ज्वलय, अभिज्वलय, संज्वलय, सञ्ज्वलय, उद्भासय, आभासय, अवभासय, द्योतय, निर्भासय, प्रभासय, प्ररोचय, भासय, भ्राजय, विदीपय, विकाशय, विरोचय, अभिकाश्, अभिविभा, आतन्;