संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

मञ्जरित — मञ्जर्या युक्तः।; "सः आम्रस्य मञ्जरितां शाखाम् अछिनद्।" (adjective)

Monier–Williams

मञ्जरित — {mañjarita} mfn. 'having clusters of flowers' or 'mounted on a stalk' (g. {tārakâdi})