संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

मध्यमपुरुष — {puruṣa} m. a partic. personification##(in gram.) the second person in verbal conjugation, a termination of the second person (cf. {prathama-puruṣa}, {uttama-puruṣa})

इन्हें भी देखें : मध्यस्थः, मध्यमपुरुषः, मध्यस्थितः, चरपुष्टः; मध्यमपुरुषः;