संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

मन्दार — {mandāra} m. (in some meanings also written {mandara}) the coral tree, Erythrina Indica (also regarded as one of the 5 trees of paradise or Svarga) &c##a white variety of Calotropis Gigantea##the thorn-apple##heaven##N. of a son of Hiraṇya-kaśipu (C. {mandara})##of a Vidyā-dhara##of a hermitage and desert spot on the right bank of the Ganges where there are said to be 11 sacred pools##of a mountain (v. l. {mandara})##({ī}), f. a kind of plant##n. = {-puṣpa}

इन्हें भी देखें : कृतमन्दार; बालमन्दारवृक्ष; मन्दारिता; मन्दारदेव; मन्दारपुष्प; मन्दारमञ्जरी; मन्दारमाला; मन्दारवती; मन्दारषष्ठी; पारिभद्रः, निम्बतरुः, मन्दारः; मन्दारः, मन्दारवः, मन्दारुः, मन्दटः, पारिभद्रः; प्रवालः, प्रबालः, विद्रुमः, प्रवालम्, रत्नवृक्षः, मन्दटः, मन्दारः, रक्तकन्दः, रक्तकन्दलः, हेमकन्दलः, रत्नकन्दलः, लतामणिः, अङ्गारकमणिः, माहेयः, पारिजातः, पारिभद्रः, क्रिमिशत्रुः, भौमरत्नम्, भोमीराः, सुपुष्पः, रक्तपुष्पकः;