संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

मरुः — एकः दैत्यः।; "मरुः नरकासुरस्य सखा आसीत्।" (noun)

मरुः — रामस्य पूर्वजः।; "मरुः शीघ्रगस्य पुत्रः आसीत्।" (noun)

इन्हें भी देखें : अमरुः; डमरुः;