संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

मरुभू — {bhū} f. a desert (cf. {bhū-ruha})##pl. N. of a country (prob. Marwar##accord. to some = {daśerakāḥ})##{-ruha} m. 'growing in deserts', Capparis Aphylla

इन्हें भी देखें : मरुभूति; मरुभूतिक; मरुभूमि; तीक्ष्णकण्टकः, निष्पत्रिका, मरुभूरुहः; मरुस्थलम्, मरुभूमिः, सैकतम्; चर्मघटः;