संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

महाशङ्ख — {śaṅkha} m. a great conch-shell##the temporal bone##a human bone##a partic. high number (= 10 Nikharvas)##one of Kubera's treasures##N. of a serpent-demon##m. n. the frontal bone##{-maya} mf({ī})n. formed of temporal bones##{-mālā-saṃskāra} m. N. of wk

इन्हें भी देखें : अञ्जनकेशी, हट्टविलासिनी, धमनी, हनुः, व्याघ्रनखम्, नखम्, नखरी; महाशङ्खः; ललाटः, ललाटम्, अतिकम्, गोधिः, महाशङ्खः, शङ्खः, भालः, कपालकः, अलीकम्;