संस्कृत — हिन्दी
मूषिकः — पौराणिकः जनपदः।; "मूषिकस्य उल्लेखः महाभारते प्राप्यते।" (noun)
मूषिकः — एका जातिः ।; "मूषिकस्य उल्लेखः कोशे वर्तते" (noun)
इन्हें भी देखें :
महामूषकः, महामूषिकः;
मूषकः, मूषिकः, मूषः, आखुः, इन्दुरः, इन्दुरुः, उन्दुरः, उन्दुरु, गिरिः, गिरिका, दीना, विलेशयः, वज्रदन्तः, धान्यारिः, चिक्का, कुन्दुः, कुहनः, कर्वः, काचिघ, तुटुम, दहरः, वृषः, शङ्कुमुखः, सुषिरः, स्तेयी, मुष्मः;