संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

मृगी — वर्णवृत्तविशेषः।; "मृग्याः प्रत्येकस्मिन् चरणे रगणः भवति।" (noun)

मृगी — कश्यपपुत्री या क्रोधवशायाः गर्भात् उत्पन्ना।; "मृग्याः विवाहः पुलहमुनिना सह जातः।" (noun)

मृगी — स्त्रीत्वविशिष्टः मृगः।; "शाखालम्बितवल्कलस्य च तरोर्निर्मातुमिच्छाम्यधः शृङ्गे कृष्णमृगस्य वामनयनं कण्डूयमाना मृगी।" (noun)

मृगी — एका दैवी कुरङ्गी ।; "मृग्याः उल्लेखः महाभारते वर्तते" (noun)

Monier–Williams

मृगी — {mṛgī} f. (of {mṛga} above) a female deer, doe

इन्हें भी देखें : मृगीकुण्ड; मृगीक्षीर; मृगीत्व; मृगीदृश्; मृगीपति; मृगीलोचना; अपस्मारः, प्रतानः, भ्रामरम्, मृगी, लालाधः, भूतविक्रिया; चक्षुः, लोचनम्, नयनम्, नेत्रम्, ईक्षणम्, अक्षि, दृक्, दृष्टिः, अम्बकम्, दर्शनम्, तपनम्, विलोचनम्, दृशा, वीक्षणम्, प्रेक्षणं, दैवदीपः, देवदीपः, दृशिः, द्शी;

These Also : doe;